Home    mijn verhaal    dagboek    wetenswaardigheden    zomaar    ziekzijn    gastenboek    archief

 
Hier komen dingen te staan die ik wel eens onder de aandacht wil brengen.
Dit soort zaken lees ik op het internet, of ik krijg ze toegestuurd via mail, of ze vallen mezelf ergens op.
 
 
 
Een terugblik op 2010:
2010 was het jaar van veel pijn, benauwdheid, koorts en ziek voelen.
Een jaar waar in ik erg weinig in de rolstoel rond heb gescheurd.
Ik heb meer in de bus eindjes rond gereden dan in de rolstoel.
Daardoor ben ik veel minder in de buitenlucht geweest dan andere jaren.
Elke dag er op uit was er jammer genoeg echt niet bij.
Ik heb heel veel pyama-dagen gehouden.
Veel leuke dingen gingen in 2010 voor mij niet door: bioscoopbezoeken, theaterbezoeken, gezellige familiedingen, reünie's, naar Leeuwarden gaan.
Ik ben gek op feestjes, maar ook mijn lichaam is gek op feestjes.
Al houd ik er niet zo van dat mijn lichaam feest viert zonder dat ik een feestgevoel heb.
Want dat beperkt mij behoorlijk in mijn doen en laten.
Ik heb ruim een week in het ziekenhuis gelegen.
Verder heb ik er dit jaar nogal wat medicijnen bij gekregen.
Daarbij heb ik veel antibiotica gebruikt buiten de onderhoudsdosering om en ook het gebruik van morfine was veel meer dan andere jaren.
Tel daarbij op de infusen één keer per vier weken en de nieuwe medicijnen in spuitvorm tegen reuma.
Bij mij was het vooral een jaar waarbij ik, als ik er op terug kijk, me vaak behoorlijk ziek voelde.
Ik heb me echt een paar keer behoorlijk ziek gevoeld, waar bij de gedachte bij me op kwam hoe dit toch verder moest.
Door het ziek zijn, heb ik veel in huis gelegen.
Na een hele lange zoekpartij kwam er toch iets te voorschijn wat misschien wat verbetering kan brengen.
Maar de toekomst op dit gebied is gewoon nog heel onzeker.
Al met al heeft 2010 eigenlijk heel negatief in het teken gestaan van medische dingen en ziek zijn.
 
Mijn broer is in 2010 overleden.
Dit had ook een grote impact.
Het ouderlijk gezin waar ik uit voort kom is hiermee niet meer compleet.
Dit overlijden is niet iets wat je zo even naast je neer legt.
Behalve je eigen verdriet zie je ook verdriet bij familieleden.
Ik moet zeggen dat dit alles mij toch wel veel gedaan heeft.
Nog kunnen spontaan bij mij de tranen in mijn ogen springen als ik aan mijn broer denk.
Een natuurlijke reactie, waar niets mis mee is.
Het is en blijft raar: nooit meer...
 
Sil en Bas kinder-entertainment is verleden tijd.
Eigenlijk is dit niet negatief en niet positief, maar wel het vermelden waard.
Nu Jeroen fulltime werkt en behoorlijk wat uren maakt door de week, is het niet meer te doen om in het weekend dan ook nog kinder-entertainment te doen.
 
Natuurlijk zijn er ook leuke dingen gebeurd.
Jan en ik kunnen gelukkig nog steeds genieten van vele (kleine) dingen.
Na een jaar op het bed in de kamer geslapen te hebben, hebben we het waterbed weg gedaan en een nieuw bed gekocht met verstelbare bedbodem.
Zodat ik weer in de slaapkamer kan slapen.
Jeroen heeft zijn diploma gehaald en werkt momenteel fulltime.
Ook is hij lekker bezig met hardlopen.
Steph heeft het naar haar zin en gaat als een speer op haar opleiding.
Zij heeft het afgelopen jaar haar propedeuse gehaald.
Ook het wonen in Leeuwarden bevalt hen goed.
Rick heeft een eigen theaterproductie, film en documentaire gemaakt.
Het maken van deze producties hebben wij van dichtbij meegemaakt en was heel interessant.
Verder presenteert Rick bij de streekradio programma's en hebben wij de radio Bingo ontdekt.
Ik moet zeggen dat ik het erg leuk vind om daar aan mee te doen.
Beau is een grote afleiding waar we veel plezier aan beleven.
Mijn ouders waren dit jaar vijfenzestig jaar getrouwd.
Dat is natuurlijk heel bijzonder, want veel mensen halen het niet eens om vijfenzestig te worden en dan als echtpaar vijfenzestig jaar bij elkaar te zijn...
We hebben toch met zijn allen weer Sinterklaas gevierd.
We waren weer compleet, terwijl het toch wel even de vraag was of mijn schoonmoeder er bij kon zijn.
 
                                                                                              
 
 
Een vooruitzicht op 2011:
Op gezondheid gebied durf ik voor in 2011 geen vooruitblik te doen.
We zien wel.
Ik hoop alleen van harte dat ik mij veel minder ziek mag voelen en mag zijn dan in 2010.
En omdat de pijn en de koorts door de reuma kan komen, kunnen die klachten dus verdwijnen als de nieuwe spuiten gaan werken.
Dat zou wel heel mooi zijn.
Trouwens de laatste tijd heb ik geen blaasontsteking meer gehad en ook geen witte punten in de keel en de kaakholteontstekingen zijn minder.
Zou dit het resultaat van de infusen zijn?
Alleen de ontstekingen in de longen blijven nog, maar die kunnen natuurlijk ook minder gaan worden hoe langer ik de infusen krijg...
Het blijft voorlopig afwachten en niet te voorspellen, maar we blijven hoop houden.
 
De film van Rick gaat in januari in première en dat is zeker een feestje waard.
Verder hebben we niet echt speciale feestjes in 2011, maar je weet maar nooit.
Tenslotte kun je overal een feestje van maken. ;-))
 
 
 
Belastingaftrek buitengewone uitgaven.
Het laatste jaar dat we nog van alles af mogen trekken bij de belasting op deze manier.
Het volgend jaar mogen wij nog steeds wel dingen aftrekken, maar het is dan toch wel afgeslonken.
Bepaalde dingen die men niet meer mag aftrekken daar kan ik wel inkomen.
Zoals een ziektekostenverzekeringspremie (leuk woord voor scrabbel  ;-)) ) en/of begravenisverzekeringspremie, dat is wel heel algemeen en er zijn veel mensen die dit moeten betalen.
Maar dat dan de eigenbijdrage voor huishoudelijke hulp en verzorging en verpleging niet meer afgetrokken mag worden, vind ik niet terecht.
De kosten voor thuiszorg mag dus ook niet meer afgetrokken worden
Deze kosten worden toch alleen door mensen gemaakt die dit zelf niet kunnen en het nodig hebben.
Die dus afhankelijk zijn van hulp en daardoor genoodzaakt worden een eigen bijdrage te betalen, want anders krijgen ze geen hulp.
Zonder die hulp redt men het niet, dus het is een noodzakelijk kwaad.
Daarentegen mag men particulier betaalde hulp nog steeds aftrekken.
En wie krijgt er meestal particuliere hulp?
Juist ja, de hogere inkomens, want voor hen is het soms voordeliger om particuliere hulp te nemen en nu mag die nog steeds afgetrokken worden bij de belasting.
Dit is toch echt van de gekke...
De gewone man kan echt geen particuliere hulp betalen.
 
Dat dit alles verandert met de aftrekposten is eigenlijk onrechtvaardig.
Vooral onder het mom dat er te weinig gebruik van gemaakt wordt door mensen die er recht op hebben...
Nou, de echte reden is echt bezuiniging en niets anders.
Doordat er teveel gebruik van gemaakt wordt door mensen die er eigenlijk geen recht op hebben.
Ook niet chronisch zieken en gehandicapten trokken van alles af.
Door de beperkingen van de aftrekposten wordt men vanaf dit jaar hoger ingeschaald als inkomen en daardoor zal de niet meer aftrekbare eigen bijdrage voor bijvoorbeeld een PGB ook hoger worden.
Ook de zorgtoeslag krijgt men minder terug.
Ook heeft dit consequenties voor mensen met een huurtoeslag.
Al met al kan alles wat uit de verminderde aftrek voortkomt bij elkaar opgeteld behoorlijk aan kosten oplopen.
Terwijl men toch echt niet meer geld te besteden heeft.
En wie worden daar weer eens de dupe van?
Juist ja, de chronisch zieken en gehandicapten.
Alles is de laatste jaren al zoveel duurder geworden.
De ziektekosten zijn erg omhoog gegaan voor diegene die vroeger in het ziekenfonds zaten.
Voor diegene die particulier verzekerd waren zijn ze juist omlaag gegaan.
Dus weer is de gewone man de dupe geworden van deze verandering qua ziektekosten en er op achteruit gegaan hierdoor.
Als chronisch zieke moet je wel aanvullend verzekerd zijn, anders heb je een groot probleem.
Heel veel chronisch zieken en gehandicapten met een laag tot modaal inkomen gaan er in 2009 fors op achteruit.
Zij verliezen twee tot negen procent van hun koopkracht doordat de aftrek van ziektekosten wordt beperkt.
Dit blijkt uit onderzoek van het Nationaal Instituut voor Budget Voorlichting (Nibud).
Het onderzoek is verricht in opdracht van de Chronisch zieken en Gehandicapten Raad.
Het kabinet wil de aftrek van de fiscale regeling Buitengewone Uitgaven beperken.
Daar staat tegenover dat chronisch zieken en gehandicapten vanaf 2009 vaste toeslagen krijgen.
Het Nibud heeft nu uitgerekend wat dit betekent voor de koopkracht van chronisch zieken en gehandicapten.
De inkomenseffecten blijken veel negatiever dan verwacht.
De vaste toeslagen wegen niet op tegen het wegvallen van de aftrekposten.
Het zwaarst getroffen worden gehandicapten en zieken die in Awbz-instellingen verblijven.
Zij gaan er acht á negen procent op achteruit!
Dit betreft tienduizenden mensen met een zeer zwakke inkomenspositie.
Verder worden ook zelfstandig wonende zieken en gehandicapten met hoge zorgkosten hard getroffen.
En ook hier worden de lage inkomens niet ontzien.
Chronisch zieken of gehandicapten met een uitkering of een inkomen beneden modaal gaan er in veel gevallen twee tot negen procent op achteruit!
En ook mensen met zeldzame aandoeningen lijden veel koopkrachtverlies, oplopend tot negen procent.
En dat alleen door de beperking aftrekposten buitengewone uitgaven!
 
Ik weet nog wel dingen waar wel op bezuinigd kan worden:
Schaf de aftrek van de rente voor een eigen woning boven bijvoorbeeld de drie ton af, dat zou tenminste eerlijk zijn naar de "armeren" toe.
Met de inkorting aftrek buitengewone uitgaven worden vooral de "armeren" getroffen!
Want chronisch zieken en gehandicapten hebben over het algemeen geen woning boven de drie ton.
Ook moet men nu toch echt eens het wachtgeld in de politiek af gaan schaffen.
Ze willen het terugbrengen van zes naar vier jaar.
Nee, schaf het helemaal af en gewoon net als iedereen over op de ww en later de bijstand.
En een sollicitatieplicht, want die is er nu ook nog niet voor diegene die gebruik maken van de wachtgeldregeling.
Waarom bezuinigen ze niet eens op dat soort dingen?
Omdat dit hen zelf in de portemonnee treft.
En chronisch zieke en gehandicapte hebben niet de energie om met zijn allen te gaan protesteren tegen de bezuinigingen.
 
                                                                          
                                                      Eigenlijk zouden we dit moeten gaan doen, maar waar halen we de energie hiervoor vandaan?
 
 
 
Af en toe zou je ons leven echt een soapserie kunnen noemen.
Alleen als al de dingen die in ons leven gebeuren in een soap zou gebeuren dan zou men vast zeggen: ja hoor, dat gebeurt echt niet allemaal in een leven.
Vorige week had ik geschreven dat iemand achteruit gereden was en met zijn trekhaak toen Rick zijn auto schade had toegebracht.
Nu wil deze meneer niet alle schade (die door een garage getaxateerd is) betalen, want dat zou tijdens de aanrijding niet allemaal ontstaan zijn.
Echt wel!
Hij probeerde zelfs nog even om er vraagtekens bij te zetten of het wel zijn schuld was.
Tja, dat had hij nu niet moeten doen.
Vooral niet doordat hij eisen ging stellen net alsof hij het slachtoffer was.
Nou, zo werkt het niet als jij de schadeveroorzaker bent.
Want nu willen we ook echt alle schade, die hij aangericht heeft, betaald zien.
Wij hebben dus alsnog de verzekering ingeschakeld, want met deze meneer is niet reeël te praten.
Voor de telefoon laat hij ons niet uitpraten en gaat hij behoorlijk te keer.
En hij zegt ook nog eens dat wij hem zouden bellen en dan weer de telefoon zouden uitdrukken als hij opneemt?
Waarom zouden we dat doen?
Dat noem ik nog eens pure energieverspilling en daar doen we echt niet aan, zulk kinderachtig gedoe...
Waarschijnlijk zijn dit allemaal praktijken die de meneer zelf vaak toepast, maar wij in ieder geval niet.
Hij heeft ons namelijk op een zeer agressieve manier bestookt met telefoontjes en emails.
Het voelde net alsof we gestalkt werden door deze meneer.
Zelfs 's nachts om één uur meende hij te moeten bellen.
Dan schrik je je echt rot en dit geeft dus wel aan wat voor meneer dit is.
Ik moet zeggen dat ik het op een bepaald moment best wel eng vond en nog steeds wel een beetje vind, want wie weet waar deze meneer toe in staat is...
Eigenlijk vind ik zijn manier van doen echt als heel bedreigend over komen.
Gelukkig hebben we nu wel zoveel bewijsmateriaal verzameld dat deze meneer er niet meer onder uit kan dat het zijn schuld is.
Ik kan echt niet tegen oneerlijke mensen.
De verzekering gaat dit dan ook afwerken.
Tja, dat stond meneer ook al niet aan en noemde hij hoogst asociaal.
Volgens mij is degene die hoogst asociaal bezig is toch echt deze meneer...
Maar goed laat maar zitten.
Door deze meneer zullen we in ieder geval bij een aanrijding in het vervolg altijd een politie laten komen.
Je wilt graag in de goedheid van de mensen blijven geloven, maar door zulke mensen wordt dat toch wel heel erg moeilijk gemaakt.

 
 
Mocht iemand van plan zijn om internet aan te vragen bij de provider die reklame maakt met de leus "zo simpel is...." (zie laatste regel in het dagboek bij 9 oktober 2008), dan raad ik je aan eerst het onderstaande te lezen.
En als je daarna er toch nog intrapt door internet bij "zo simpel is..." aan te vragen, dan moet je achteraf niet komen klagen...
Want hoe ging het bij Steph en Jeroen?
Jan heeft het internet telefonisch aangevraagd voor Jeroen en Steph op 2 september 2008
Het zou vier weken duren voordat ze dan internet zouden krijgen, werd er toen gezegd.
Ook werd er gezegd, omdat Steph en Jeroen geen vaste telefoonlijn hebben, dat ze eenmalige kosten moesten maken om die telefoonlijn om te laten zetten voor het internetgebruik van "zo simpel is...".
Dit was afgesproken en ze kregen een mailbevestiging op 4 september 2008  dat over vier weken het internet afgeleverd zou worden en ze het dan meteen zouden kunnen gebruiken.
Dat zou dus rond 30 september zijn, want dat is vier weken na de aanvraag.
Het is maar goed dat wij hun mail konden checken, want wat hadden ze ook al weer aangevraagd?
Juist ja, internet.
Alle correspondentie gaat namelijk via mail en niet gewoon per post, dat is al belachelijk als je internet aanvraagd (en dus nog niet in het bezit bent van internet...).
Op 24 september kregen ze een mailtje dat ze vanaf 6 oktober hun abonnement konden gaan gebruiken.
Tussen 8.00 uur en 18.00 uur zou het abonnement worden geactiveerd op deze datum.
Dat is een week te laat, als je van vier weken uit gaat.
Maar oké, dat kan een keer gebeuren. 
Op 6 oktober werd er niets geactiveerd, dus heeft Steph er maar weer eens achteraan gebeld.
Nee, door de activatie op 6 oktober kunnen ze het 7 oktober gebruiken.
Dat was niet zoals het in de mail stond, maar oké...
7 oktober... niets, 8 oktober... niets, 9 oktober een mailtje van "zo simpel is...".
"Hartelijk welkom.
Vanaf vandaag kunt u gebruik maken van ...
Wij wensen u veel plezier met..."
Nou, niet dus!
Nog steeds nikkus nakkes nada en helemaal geen internetverbinding.
Toen Steph er weer achteraan belde, kreeg ze te horen dat ze een paar draden in de telefoonaansluiting in de muur moest veranderen.
Huh? Zij zouden toch iets omzetten, waar Steph en Jeroen zelfs nog een bedrag voor moesten betalen en zelf hoefde je dat toch niet te doen???
Steph had inmiddels Jan gebeld en deze heeft eerst maar eens de KPN gebeld, of je zomaar in dat kastje draden mocht strippen en verwisselen, zoals "zo simpel is..." zei.
Volgens de dame van de KPN mocht dit inderdaad.
Maar toen Jan "zo simpel is ..." belde bleek, dat het niet eens zeker zou zijn dat als de draden verwisseld waren, dat dan het internet het zou doen
Daarop zijn wij naar Leeuwarden gereden en heeft Jan gekeken.
Tenslotte hoort dit ook bij Jan zijn werk, computers aansluiten.
Jan heeft gedaan wat ze vroegen en nog deed het internet het niet.
Dus maar weer gebeld en toen kreeg Jan te horen dat de lijn tussen de centrale en het huis dood was.
Ze zouden het doorgeven aan de technische dienst en nu zal het zeker nog enkele werkdagen duren voordat het internet aangesloten zal zijn.
Tenminste als het internet ooit aangesloten zal worden door "zo simpel is..."
In ieder geval maken ze valse reclame, want simpel...?
Het aansluiten van een internetverbinding bij hen kun je echt niet simpel noemen.
En service? Nee, het enige wat we eerst steeds te horen kregen: "ik kan daar niets aan doen".
Dus mocht er iemand na het lezen van dit er toch intrappen, dan is dat echt voor eigen risico.
Wij worden een beetje simpel van "zo simpel is...".
 
                                                                                                 
                                                            Het enige wat deze mensen willen is internet, maar dat lijkt toch nog niet zo simpel te zijn...