Dit is het vierde archief wetenswaardigheden. |
|
6 april 2008
Gisteravond las ik op een regiopagina op het internet dat een straat waar wij geregeld over moeten wordt geherinricht (ja, zo noemen ze dat).
Heerlijk (maar niet heus!), er komt een wegversmalling, waarvan we in de praktijk weten dat dit levensgevaarlijke situaties op kan leveren.
Tenminste hoe ze hier een wegversmalling maken, want leg je een wegversmalling goed aan op een overzichtelijke plaats, dan heb ik er geen bezwaar tegen.
Maar hier leggen ze het net voor of na een onoverzichtelijke kruising of t-splitsing en dat kan dus levensgevaarlijke situaties opleveren.
Verder komt er een verkeerstafel en wordt asfalt vervangen door een klinkerverharding.
Het eerste geeft weer kans op voorover of achterover klappen met de roller om die verkeerstafel op of af te komen en dat gehobbel door dat hoogteverschil doet weer lekker pijn aan mijn bekken en rug.
De klinkerverharding hobbelt ook zo lekker en doet ook zo lekker pijn aan mijn bekken en rug.
En ik ben vast niet de enige die daar last van heeft...
Ik word er een beetje gek van en eigenlijk ook heel boos om, dat men steeds meent weer iets aan deze straat te moeten doen.
Eerst maakte men wegversmallingen met drempels, maar die werden een tijdje later weer verwijderd.
Nu maken ze dus weer een wegversmalling met een soort drempel in de vorm van een verkeerstafel.
Ze leren het ook nooit!
Weggegooid geld, want het is echt geen verbetering, maar zeker wel een verslechtering.
Bovendien dat je dit dan op het internet moet lezen, terwijl ze er morgen al mee beginnen...
De wegen in Hoogeveen zijn over het algemeen heel slecht met grote gaten in het asfalt.
Ook de straat waar ze mee bezig willen heeft een paar hele slechte plekken, maar die gaan ze blijkbaar niet aanpakken, want die zitten niet op de plaats waar ze bezig gaan!
Laten ze liever hun geld in straten steken op plaatsen die erg slecht zijn met grote kuilen en gaten, in plaats van goede wegen te veranderen in hobbelwegen (dus te veranderen in slechte wegen).
Want hobbelwegen hebben we al genoeg hier in Hoogeveen en dat maakt het rijden in auto, op fiets, of in roller er niet leuker op, maar wel pijnlijker.
Wanneer gaat Hoogeveen nu eindelijk zijn geld eens niet weg gooien aan waardeloze, voor veel mensen letterlijk zelfs pijnlijke plannen.
Wanneer gaat Hoogeveen nu eindelijk de wegen eens repareren die het hard nodig hebben.
Laat asfalt alsjeblieft asfalt blijven en geen klinkers worden...
Ze kunnen in Hoogeveen inderdaad nog veel aan de wegen verbeteren.
Maar ze gaan juist aan de slag met de wegen die nog niet zo slecht zijn, om die slechter te maken.
Verder zijn ze momenteel ook overal de tegels van de fietspaden opnieuw aan het leggen.
Op zich een goed initiatief.
Jammer alleen dat de ervaring is dat deze tegels ook vaak weer snel scheefzakken en dat er daardoor weer kuilen ontstaan.
De lekke banden en andere mankementen (gerammel) vergoedt de gemeente al aan de roller.
Terwijl ik zeker weet dat als de wegen hier beter zouden zijn ze minder kosten hieraan zouden hebben. Maar zou ik ook schadevergoeding kunnen krijgen voor alle pijn die de Hoogeveense wegen mij opleveren?
Ze gooien het geld toch al over de balk, dus dan kunnen ze mij ook wel wat geven.
En o ja... onze bus wordt er ook niet beter op door al die gaten in de wegen hier, dus misschien kunnen we daar meteen een schadevergoeding voor krijgen?
Want de bus heeft echt wel te lijden wanneer we, met de zware rolstoel erin, over drempels en door kuilen moeten rijden...
Doe er dan ook meteen maar een vergoeding bij voor de fietsen, want die gaten in de wegen willen nog wel eens een kronkel in het wiel geven.
Ik vraag me echt af wie dit alles bedacht heeft en of men wel weet waar men mee bezig is... en dat van gemeenschapsgeld!
Laten ze hier maar eens wat aan doen: |
|
Het is tegenwoordig blijkbaar mode om ziekte enz. te gebruiken om beroemd te worden of iets voor elkaar te krijgen wat niets, maar dan ook helemaal niets met die ziekte te maken heeft.
Vooral in tv programma's gebeurd dit nog al eens heb ik het idee.
Een dochter die graag het lied wil zingen wat ze op de begravenis van haar moeder zal zingen.
Haar moeder is nog lang niet stervende wordt er bij gezegd, maar heeft MS en diabetes.
Dochterlief wil gewoon op de tv zingen volgens mij en beroemd worden en daar gebruikt ze haar moeders ziekte voor?
Want ze had het ook thuis voor haar moeder kunnen zingen, dan had haar moeder het ook gehoord...
Eigenlijk vind ik dit walgelijk als men zielig gaat doen, zodat je in een programma mag zingen in de hoop ontdekt te worden.
Dezelfde avond heeft een moeder een wens voor haar dochter.
Eerst vertelt ze uitgebreid dat deze dochter al een tijd last van haar heup heeft en eigenlijk dus zielig is.
Dan vertelt ze dat haar dochter soms zestien uur (!) achter elkaar in de horeca werkt.
Je verwacht dus eigenlijk dat ze een vraag heeft hoe zij haar heup het meest kan ontlasten ofzo...
Nee hoor, de vraag is of ze met een beroemde kok in de keuken mee mag kijken.
Het heeft helemaal niets met haar heup te maken...
Haar heupklachten waren totaal niet relevant aan het verzoek en ze sprong zelfs van een trapje af in de uitzending...
Menig gezond mens zal deze wens waarschijnlijk ook hebben.
Waarom zul je dan vertellen dat ze heupklachten heeft?
Waarschijnlijk omdat zonder dat te vertellen de wens niet door was gegaan?
Triest, heel triest vind ik dit.
Als mensen in het zonnetje gezet worden, of met iets geholpen worden, omdat ze een ziekte hebben dat vind ik nog tot daar aan toe.
Maar om een ziekte erger te maken dan het is om iets gedaan te krijgen, dat vind ik pas echt ziek.
Ooit heb ik eens (een paar jaar geleden) bij een popconcert meegemaakt dat een joch in een rolstoel heel irritant deed.
Want hij was toch zielig en zat in een rolstoel?
Dus dacht hij blijkbaar dat hij alles maar mocht doen en alles alleen om hem draaide...
Dan kan ik mij dus niet stilhouden.
Tenslotte zit ik ook in een rolstoel, dus heb ik wel een beetje recht van spreken toch? ;-))
Ik heb hem dan ook even verteld dat het vervelend is dat hij in een rolstoel zit.
Daar kon niemand iets aan doen
Maar het was nog vervelender dat hij daardoor zo ontzettend egoïstisch en vervelend deed en andere mensen zich daardoor aan hem ergerden.
Daar kon hij wel wat aan doen!
We hebben hem het hele concert niet meer gehoord...
Ik vind mezelf ook best wel eens zielig en dat mag af en toe ook best wel eventjes.
Maar daarna gaat het leven weer verder en moet ik van mezelf weer verder leven.
Iemand die loopt te snotteren en te hoesten door griep mag zichzelf ook best wel eventjes zielig vinden, want dat is ook niet leuk.
Heb je een blijvende (dus chronische) aandoening, dan mag je jezelf ook best wel eens zielig vinden.
Maar als je een aandoening uit gaat buiten dan ben je pas echt zielig, maar vooral ongeloofwaardig en dan gaan mensen zich aan je ergeren en verpest je het ook voor anderen met die ziekte...
 Ik kan ook heel zielig kijken, word ik nu ook beroemd?
|
|
Ouderen en gehandicapten moeten soms wekenlang op een aangepaste stoel of prothese wachten, wanneer ze naar een nieuwe zorgverzekeraar overstappen.
Velen blijven daarom noodgedwongen bij hun huidige verzekeraar.
Dit alles blijkt uit onderzoek van een patiëntenvereniging en een gezondheidsinstituut.
Wie van verzekeraar verandert, moet een geleend hulpmiddel vaak weer inleveren.
Het duurt soms maanden voordat de nieuwe verzekeraar een nieuw exemplaar verstrekt.
Daarom wisselen gebruikers van hulpmiddelen minder vaak van verzekeraar dan gemiddeld.
Maar daardoor worden gehandicapten af en toe ook weer pijnlijk met hun aandoening geconfronteerd.
Bijvoorbeeld mensen die vanaf hun kindsjaren al doof zijn, moeten van de nieuwe verzekeraar eerst weer naar een KNO-arts om aan te tonen dat men recht heeft op een gehoorapparaat.
Dan moet er bij de nieuwe verzekeraar nog een aanvraag ingediend worden, die ook weer beoordeeld moet worden.
Je moet dus eigenlijk weer bewijzen dat je echt doof bent...
Dit is erg tijdrovend en energieslurpend en daarom blijven de meeste mensen maar zitten bij hun huidige zorgverzekeraar.
Het doel van keuzevrijheid voor de patiënt is leuk, maar dus vaak niet haalbaar, want je kunt niet kiezen voor een goedkopere verzekering als je vervolgens maandenlang niet over je hulpmiddel kunt beschikken.
Voor mijzelf zou het een echte ramp zijn als ik maanden op nieuwe hulpmiddelen zou moeten wachten.
Dan zou ik het maanden zonder mijn bed en trippelstoel en vernevelapparaat en insulinepomp moeten doen...
Nu heb ik gelukkig een goede zorgverzekeraar en ben ik heel tevreden, dus ik hoef echt niet te veranderen.
Maar zou ik dat wel willen dan had ik een groot probleem.
 Maanden zonder hulpmiddellen, zou voor mij ook betekenen maanden zonder bed in de kamer.
Deze bedtafel heeft Jan trouwens zelf gemaakt. |
|
Soms...
Soms zou ik weer willen lopen...
Soms zou ik weer willen dansen, rennen, sporten...
Soms zou ik willen dat ik overal zou kunnen zijn, zonder benauwd te worden door geurtjes, bloemen, aftershave, brandende kaarsen en bijvoorbeeld rook
Soms zou ik onbeperkt willen kunnen winkelen
Soms zou ik onbeperkt overal heen willen kunnen gaan
Soms zou ik overal willen kunnen slapen zonder een luchtbed op een bed te hoeven leggen
Soms zou ik onbeperkte energie willen hebben
Soms zou ik willen dat ik weer auto zou kunnen rijden
Soms zou ik willen dat ik weer zou kunnen fietsen
Soms zou ik nooit meer benauwd willen zijn
Soms zou ik nooit geen pijn meer willen hebben
Soms zou ik nooit meer ziek willen zijn
Maar helaas...
Voor veel mensen zijn vele dingen zo gewoon geworden.
Men staat er niet bij stil dat het ook anders kan gaan in het leven
Als je ergens heen wilt dan loop, fiets of rij je er toch heen?
Als je ergens heen wilt dan hoef je er geen rekening mee te houden dat er niet gerookt moet worden, er geen kaarsen moeten branden en men ook geen indringende geuren op moet hebben.
Het maakt niet uit dat er bloemen op de tafel staan in een restaurant
Wil je winkelen? Dan doe je dat toch, ook al zal het een hele dag zijn
Wil je er uit? Dan boek je een hotelletje of bungalow en deze hoeft niet aangepast te zijn en je hoeft niet van alles mee te slepen...
Het maakt niet uit hoe ver het rijden is, desnoods vlieg je er heen met een vliegtuig.
Men heeft er geen weet van dat hun leven veel gemakkelijker is dan van iemand met een handicap.
Dat men veel meer kan doen dan bepaalde mensen met een beperking kunnen.
Misschien moet men er maar eens heel erg van gaan genieten dat men zo maar alles kan doen wat men wil en geen beperkingen kent.
Want als je de goede dingen in het leven kunt zien, dan zijn er veel dingen waar men van kan genieten en waardoor men zich rijk voelt
Dit geldt ook voor mij, want ik geniet ervan dat...
Mijn leven ook heel rijk is, doordat ik de liefste man van de wereld mijn hubby mag noemen
Mijn leven ook heel rijk is, doordat ik drie lieve kinderen om me heen heb
Mijn leven ook heel rijk is, doordat ik nog meer lieve mensen om mij heen heb
Mijn leven ook heel rijk is, door de liefde en afleiding die twee hondjes mij geven
Mijn leven ook heel rijk is, doordat ik kan genieten van heel veel kleine dingen
Mijn leven ook heel rijk is, doordat ik mijn vrijheid voor een deel terug heb gekregen door de elektrische roller
Mijn leven ook heel rijk is, doordat ik vele lieve contacten via internet heb gekregen
Mijn leven ook heel rijk is, doordat ik heel erg kan genieten als ik wel ergens heen kan gaan
Mijn leven ook heel rijk is, doordat ik dubbel geniet als ik niet ziek ben
Mijn leven ook heel rijk is, doordat ik kan genieten van andersman geluk
Mijn leven ook heel rijk is, doordat ik volop kan genieten in de natuur
Mijn leven ook heel rijk is, doordat ik mij veel minder druk maak om kleine dingen
 Dit was een echt "geniet moment"
We staan hier voor het ziekenhuis waaruit ik net weer ontslagen was en ik had Lucky gemist en Lucky had mij gemist.
Dit was even ons moment.
|
|
Hier het verhaal over de extern schoolbegeleidingsdienst voor zieke kinderen.
Jeroen had daar dus toevallig een gesprek met iemand die wij heel goed kennen.
Deze meneer heeft namelijk zowel Rick als Steph begeleid in de periodes dat ze ziek waren en langer van school verzuimden.
Rick had steeds ontstekingen in zijn heupgewrichten en moest daarvoor plat.
Op de lagere school wisten ze blijkbaar niet dat er een begeleidingsdienst is voor zieke kinderen.
Erg slecht trouwens, want de begeleiding van de lagere school was eigenlijk nul komma nul.
Ik heb toedertijd Rick zelf altijd bijgespijkerd zodat hij op zijn klasse-nivo mee kon komen.
De school had zelfs behoorlijk commentaar dat Rick zo vaak afwezig was.
En geloof me... Rick was echt niet voor niets afwezig, dus we vonden toendertijd de reactie van de school zeer onproffesioneel en grof...
Rick had liever ook geen ontstekingen in zijn heupgewrichten gehad.
In de eerste en tweede klas van het VMBO had Rick een hele goede mentrix.
Die had echt hart voor "haar" kinderen.
Door haar hebben we toen deze meneer leren kennen en ik moet zeggen dat vanaf dat moment Rick een perfecte schoolbegeleiding heeft gehad.
Dankzij deze meneer en de eerder genoemde mentrix en nog een lerares heeft Rick thuis tentamen kunnen doen.
De mentrix en de lerares kwamen op verzoek van de schoolbegeleider gewoon bij ons thuis het mondelinge afnemen.
Deze meneer zorgde ervoor dat er voor Rick door de school uitstel van de tentamens aangevraagd werd bij de inspecteur van onderwijs.
Omdat Rick in de tentamenperiode plat op bed moest liggen en te ziek was om ook maar iets te doen.
Toen Rick het landelijk examen moest doen was hij zover hersteld dat hij in een rolstoel naar school kon.
Het examen heeft hij dus gewoon op school gemaakt, maar was dit niet gelukt, dan had het ook thuis gekund.
In diezelfde jaren dat deze man bij ons over de vloer kwam, kreeg Steph pfeiffer en tegelijker tijd het cytomegalievirus (een zusje van de pfeiffer).
Toen heeft de externschoolbegeleider haar ook meteen maar even begeleid.
De kids waren allebei heel enthousiast over deze meneer.
Als je kind langer ziek is of geregeld moet verzuimen door ziekte, dan is er dus een extern schoolbegeleidingsdienst die je kind kan helpen met schoolzaken.
Zowel op het gebied van bijspijkeren van de leerstof als overleg met de school over wat er wel en wat er niet geleerd moet worden.
Hoe examen enz. gedaan kan worden eventueel als dit niet op school kan.
Ook eventueel is er uitstel van het examen aan te vragen via de inpecteur van onderwijs.
Veel scholen weten dit alles niet eens, dus vind ik het wel een goede zaak om dit alles hier eens te melden.
En dit alles kwam weer naar boven doordat Jeroen een sollicitatiegesprek heeft bij deze meneer.
Soms kan het raar lopen in het leven ;-))
Nog even iets eigenaardigs:
Toen ik op "google-plaatjes" zocht op "ziek kind" kreeg ik dit te zien:
 Hoe toepasselijk.
Alleen is het niet de bedoeling Jeroen, dat je de kinderen les gaat geven als Bas... |
|
Ik weet niet wie onderstaand gedicht gemaakt heeft.
Maar het is zo waar en als iedereen hier naar leefde, dan is dat voor menigeen een lichtpuntje
in de toch wel heel erg ik-gerichte maatschappij van tegenwoordig.
Het kost niet zoveel iemand een glimlach te schenken,
of een hand op te steken voor een vriendelijke groet. Zoiets kan opeens de zon laten schijnen, in het hart van de mens die je zomaar ontmoet. Het kost niet zoveel om je hart te openen, voor de mens om je heen in vreugde en verdriet . Wees blij, dat je zo wat kan doen voor die ander, of is die ander je medemens niet? Het kost maar weinig, je arm om een schouder, of alleen maar even een zachte druk van je hand. Het is vaak voor de gevoel van die ander, dat hij heel even in een klein paradijs beland. Het kost zo weinig om een ander te geven, iets wat je zelf ook graag ontvangt. Vriendschap en iemand helpen alleen door dat weg te schenken, geef je iets waar ieder mens naar verlangt!  Er zijn voor elkaar... |
|
17 augustus 2007
Zoals de meesten van jullie waarschijnlijk wel gehoord of gelezen hebben: Jos Brink is vandaag overleden.
Ik vind Jos Brink een man die iets van zijn leven gemaakt heeft.
Je hoefde het niet altijd met hem eens te zijn, maar hij gaf wel door waar hij voor stond: het geloof en de mensen proberen om het homofiel zijn te accepteren.
Daar kon hij zijn beroemdheid goed bij gebruiken en dat heeft hij dan ook gedaan.
Jos was dus echt een man die zijn beroemdheid voor goede dingen heeft gebruikt.
Ik denk dat veel mensen hier een voorbeeld aan kunnen nemen: sta waar je voor staat en kun je mensen helpen, doe dat.
Wat dat betreft denk ik dat Jos een niet altijd even gemakkelijk, maar wel een geestelijk rijk leven heeft gekend.
Jos was ook één van de typetjes in het cabaretstuk van Rick.
Hij viel dus op als typetje...
Maar hoe je ook opvalt, dat maakt niet zoveel uit, als je er het goede maar uit probeert te halen.
 |
