Terug naar archief

 
                                                                      Hieronder staat geschreven wat ik in april 2009 in mijn dagboek heb geschreven

 
30 april 2009.
Vandaag is mijn zwager jarig en zoals elk jaar hangen overal de vlaggen weer voor hem uit.
Dit doen ze nou nooit als ik jarig ben. ;-))
In ieder geval van harte gefeliciteerd en een hele fijne dag toegewenst.
Wij komen vanmiddag even een bakkie doen.
 
Gisteren ben ik weer naar de huisarts geweest.
Tenslotte was de antibioticakuur nog maar net op of de pijnklachten begonnen alweer.
Nu blijkt dat mijn longvlies mee doet met een ontsteking en dat geeft de pijnklachten.
Nu klopt dit ook wel, want ik heb ooit eerder, maar dat is al weer een paar jaar geleden, ook een longvliesontsteking gehad.
Toen leken de pijnklachten inderdaad veel op de klachten van nu.
Stom dat ik daar zelf niet aangedacht heb...
Wel wisten we nu al dat de klachten door de longen moesten komen.
Want behalve de pijn begon ik ook weer te hoesten met gekleurd slijm en ik ben weer behoorlijk kortademig bij inspanning.
Bovendien doet ademen gewoon heel veel pijn.
Het klopt dus ook wel dat de pijnklachten verdwijnen door de antibiotica.
Maar doordat ze daarna weer terugkomen blijkt dus dat de kuren gewoon te kort zijn en dat niet alle bacteriën opgeruimd worden hierdoor.
Nu krijg ik dus weer antibiotica maar nu voor zeven weken om de ontsteking goed weg te laten gaan.
Dat hopen we dan maar.
Ik hoop dat de klachten weer snel afnemen, want die zijn letterlijk adembenemend.
's Middags hebben we nog even een rondje hei gedaan.
Tenslotte was ik er al een paar dagen niet uit geweest.
 
Vanmiddag gaan we even naar mijn zwager en wat we vandaag verder gaan doen?
Geen idee, we zien wel.
In ieder geval hou ik vandaag maar even weer een morfinedagje, want anders kan ik vandaag helemaal niets doen. 
 
                                                                                          
 

 
29 april 2009
Gisteren heb ik voor de broodnodige variatie maar weer eens heel weinig gedaan.
Ik ben niet in de pyama blijven liggen, maar heb de kleren aan gedaan, dus dat is al weer een vooruitgang.
De Meijra is geweest.
Het lag waarschijnlijk aan de bandenspanning.
Door een niet juiste bandenspanning schijnt een rolstoel heel eigenwijs te kunnen worden. ;-))
De monteur heeft de banden opgepompt met gelijke spanning en nu maar hopen dat de ene niet weer langzaam leegloopt.
Als dit wel het geval is dan moet Jan even een keer het bandje omruilen bij hen.
Maar voorlopig gaan we er van uit dat het nu weer goed is.
Ik ben al lang blij dat het zo iets simpels is en dat hij niet echt stuk is.
Want ik ben aan mijn eigenwijze roller gehecht.
Tenminste... als hij ietsje minder eigenwijs is. ;-))
 
Verder kregen we gisteren rond de middag een berichtje van Rick dat het in België super tof is.
Dat zijn altijd leuke dingen om te horen.
Hij had op dat moment net zijn eerste echte scene er op zitten.
Daarna kregen we aan het eind van de middag een telefoontje dat zijn draaidagen voor deze week er al weer op zaten, want voor vandaag stond hij niet gepland.
Omdat hij van donderdag tot en met dinsdag vrij is, is hij gisteravond weer naar huis gekomen.
Hij was echt super enthousiast en heeft al weer veel zin in volgende week woensdag.
 
Ik heb gisteren even wat dingen uitgeprobeerd met mijn nieuwe telefoon.
Toen Beau bij Jan lag en het net leek alsof hij vroeg: "Lukt het baas? Of moet ik even helpen?"
Toen moest ik natuurlijk even een foto maken.
En dan kon nu, want mijn mobiel lag binnen handbereik.
 
                                                                                                 
                                                                                     Kan ik helpen baas? Als je dat nou eens zo en zo doet...
 

 
28 april 2009
Gisteren zijn de gewonnen mobieltjes aangekomen.
Waarschijnlijk zijn ze van buitenlandse produktie, want er zat alleen een gebruiksaanwijzing in het Russisch (?) ofzo bij.
Gelukkig zijn tegenwoordig de Nederlandse gebruiksaanwijzingen via het internet te downloaden.
Ik heb ook één van de twee mobieltjes gekregen, want er zit een heuse fotocamera op en die heb ik niet op mijn mobieltje.
Dit lijkt me echt reuze handig: zie ik wat leuks kan ik het zo even vastleggen met mijn telefoon.
Want ik heb tenslotte niet altijd een fototoestel op zak.
Maar vanaf nu heb ik dus wel altijd een toestelletje bij me, want ga ik er op uit dan heb ik altijd mijn mobiel bij me.
Deze onderstaande foto's zijn met mijn mobiel gemaakt.
Tegenwoordig is duidelijk op foto's te zien dat ik aan de prednison ben.
Hier ben ik niet blij mee, maar het is nu eenmaal kiezen uit twee kwaden en dan is uiterlijk net ietsje minder belangrijk voor mij...
 
                                                                             
 
Gisteren ben ik er niet uit geweest.
Erger nog, ik ben zelfs niet uit de pyama geweest.
Het was hier af en toe net herfst.
Terwijl ik hoor dat er op andere plaatsen in het land toch geregeld de zon scheen.
Nou, hier scheen ook de zon, maar dan tussen de forse buien door.
Sinds gistermiddag heb ik weer behoorlijk last van pijn tussen de schouderbladen en uitstralend.
En ik transpireer dan als een otter.
Nu is het ook niet echt koud hier in huis, maar zo transpireren is een beetje overdreven...
Ik heb vannacht daardoor slecht geslapen.
Tegen de morgen ben ik met goede pijnstilling weer in slaap gesukkeld.
Maar ja, toen werd ik te laat wakker om nog een afspraak voor vandaag te kunnen maken.
De pijn zit er nog steeds, dus morgenvroeg toch maar zorgen dat ik op tijd wakker word en een afspraak kan maken voor morgen, want dit vind ik niet echt fijn.
Vanmiddag komt de Meijra om naar mijn roller te kijken, waarom die vooral een linkse rakker is...
Ik hoop dat ze er iets aan kunnen doen, want in slowmotion een bocht naar rechts nemen is best wel gevaarlijk.
En ik hou nu eenmaal van scheuren.
 

 
27 april 2009
Gisteren hebben we een rondje hei gedaan in de bus.
Ik ben benieuwd hoe lang dit nog kan, want ze willen deze weg af gaan sluiten voor auto's
Dan is het voor mij dus meteen gebeurd om nog van de hei te kunnen genieten.
Want dan zal ik heel ver in de roller moeten rijden om nog iets van de hei te kunnen zien daar.
En het is net zo fijn dat ik, als ik me niet helemaal lekker voel, dan in de bus even een rondje hei kan gaan doen.
Tja, daar wordt echt geen rekening mee gehouden door de mensen die beslist hebben dat deze weg autovrij moet worden.
Ik baal echt dat men besloten heeft deze weg in de toekomst voor auto's af te gaan sluiten.
Want dan wordt me weer een uitje afgepakt en ik kan al zo weinig...
Misschien moeten ze een uitzondering gaan maken voor mensen met een invalidenkaart dat deze daar nog wel mogen komen met de auto?
Dat zou ik echt heel erg op prijs stellen!
 
Verder heb ik gisteren heel weinig gedaan.
Ik zit momenteel te dubben hoe nu verder te gaan op gezondheidsgebied.
Maar ik ben er nog niet uit, dus ik ga me er hier ook nog niet over uitweiden.
 
Voor vandaag heb ik nog niet echt plannen.
 
                                                                                             
                                  Vrouwtje, we gaan toch niet weer de hele dag lui doen hè? Ik heb er nu wel genoeg van dat ik mezelf moet vermaken...
 
Gisteren was in het nieuws dat men de dagbesteding op een zorgboerderij af wil gaan schaffen.
Alternatief kan zijn een dagbesteding in een verzorgingstehuis, maar ik denk dat dit toch ook echt meer kost dan dagbesteding op een zorgboerderij.
Tja, en kom je niet voor deze dagbestedingen als alternatief in aanmerking dan rijst alleen nog de vraag:
Hoeveel gaat het kosten als al deze mensen psychisch in de knoop komen, doordat ze thuis moeten zitten achter de geraniums?
Want daar komt het dan toch uiteindelijk op neer.
Oh nee, psychische hulp wordt ook al lang niet altijd meer vergoed...
Het is voor deze mensen (net als overigens voor alle mensen) zo belangrijk om een zinvolle dagbesteding te hebben, dus waarom pakken ze hen dit af?
Soms zou je denken..., maar nee, dat zal toch wel niet..., dat men in Den Haag graag van alle zieken en gehandicapten af wil...
Want die worden tegenwoordig steeds meer gekort en beperkt, zodat straks inderdaad de geraniums overblijven.
Maar ja, geraniums kosten ook geld...
 

 
26 april 2009
Gistermiddag hebben we wel een heel eind gefietst.
Momenteel blijkt mijn roller een afwijking naar links te hebben en dit komt niet alleen door de Hoogeveense wegen.
Dit is heel erg lastig en als ik hier niets aan laat doen dan ben ik bang dat ik na een paar weken een hele dikke gespierde rechterarm heb. ;-))
Dus morgen moet de Meijra er maar even naar kijken.
Links de bocht om gaat heel vlotjes.
Maar rechts de bocht om dat kost heel wat spierkracht.
Bovendien remt hij dan zo af dat dit gewoon gevaarlijk is als er iemand achter mij rijdt, want die verwacht dit niet.
Tja, en ik kan niet altijd alleen maar linksom gaan rijden. ;-))
 
Gisteravond ben ik niet mee geweest naar de reünie.
Ik baal hier wel ontzettend van, maar het ging gewoon even niet.
Jan is er alleen heen geweest en heeft het heel gezellig gehad.
Maar ik vind dit dan wel weer een tekort schieten van mijn kant door een rot streek van mijn lichaam, die zo vaak wat te mekkeren heeft.
 
Vanmiddag gaat Rick naar Antwerpen.
Hij heeft er zin in.
Hij wordt door één van de acteurs uit de serie van het station gehaald.
Als het goed is komt Rick woensdag of donderdag al weer deze kant op.
Want ook op de Belgische set houdt men blijkbaar rekening met koninginnedag in Nederland.
Donderdag en vrijdag is hij vrij en het weekend is hij zo wie zo vrij.
 
                                                                                        
                                                                 Morgen begint het allemaal echt en wordt hij één van de spelers in een tv-serie.
 

 
25 april 2009
Gisteren hebben we de fiets van Rick uit Zwolle opgehaald.
Want als het goed is gaat hij deze niet meer gebruiken voor half september.
En als een fiets langer dan twee weken daar op het station staat zonder verplaatst te zijn, dan wordt hij verwijderd.
Het lijkt me trouwens moeilijk om dat bij al die fietsen die daar staan bij te kunnen houden. ;-))
Maar het is natuurlijk onzin om de fiets zo lang daar op het station te laten staan, dus hebben wij hem opgehaald.
Meteen heeft Rick alvast een treinkaartje gekocht en dit retourtje geldt voor twee maanden en was goedkoper dan al de mensen, van de spoorwegen die we gebeld hebben, door hebben gegeven...
Rick heeft van zijn klas een hele leuke kaart gekregen met gelukwensen voor de toekomst en een opkikker die staat voor voorspoed en geluk.
Hij heeft een hele hechte klas en iedereen leeft met hem mee, dat is echt heel leuk.
 
Gistermiddag zijn we op de fiets naar mijn ouders geweest.
We konden daar weer lekker buiten zitten.
Wat dat betreft hebben we wel mazzel gehad met het weer dit jaar op de verjaardagen van mijn ouders.
Nu kon ik er tenminste ook even heen en dat vond ik wel heel erg fijn.
 
Vanavond heeft Jan een reünie en ik mag ook mee.
Ik hoop dat ik dit ga redden, want 's avonds ben ik echt niet op mijn best tegenwoordig.
Maar voor Jan is het wel heel leuk om al zijn oud-collega's weer eens te spreken.
Ze hebben er voor gezorgd dat het gebouw waar het gehouden wordt rolstoel vriendelijk is, dus dat moet geen problemen geven.
Nu moet alleen mijn lichaam nog even meewerken...
 
                                                                 FIJN WEEKEND! 
 

 
24 april 2009
Vandaag is mijn vader jarig.
Van harte gefeliciteerd en een hele fijne dag toegewenst!
 
                                                                                                
 
Natuurlijk proberen wij vanmiddag ook even of we weer lekker buiten kunnen zitten daar.
Gisteren is dat in ieder geval wel gelukt.
Rick en ik moesten een boodschapje doen in de stad en zijn daarna even bij mijn ouders langs geweest.
Nu met dit mooie weer kan ik weer wat vaker daar heen.
Ik geniet momenteel dan ook volop van het mooie weer.
 
Gistermorgen werd Jan al op tijd gebeld dat hij twee mobiele telefoons met een gratis abonnement voor twee jaar had gewonnen.
Jan heeft ooit eens mee gedaan aan een prijsvraag via internet en nu heeft hij dus wat gewonnen.
Dat is mooi, dat is heel mooi.
Nu loopt ons abonnement van de telefoons nog een jaar, maar dat maakt niet uit.
De ene telefoon neemt Rick mee naar België, want een abonnement is dan wat handiger dan prepaid.
De andere kan Jan dan gebruiken voor de avonden en de weekenden, want dan staat tegenwoordig zijn zakelijke telefoon uit.
 

 
23 april 2009
Gistermiddag hebben Rick en ik samen op de fiets boodschappen gedaan.
Er was een koude wind en ik was blij dat ik op aanraden van Jan een dekentje meegenomen had.
Want in plaats van onder de benen ging deze deken al gauw over me heen.
Verder heb ik gisteren even wat drukknopen in zomershirts genaaid voor de pompsok.
Dat gaat echt met heel veel tussenpauzes.
Ik zal dan ook nooit een produktief kledingatelier kunnen beginnen.  ;-))
Maar het is weer gelukt.
Ik kan nu bijna alle shirts weer aan.
Tja, en verder... heb ik gisteren eigenlijk niet zoveel gedaan.
 
                                                                                      
                                                          Jan en Beau hebben ons gisteren uitgezwaaid toen wij boodschappen gingen doen.
                                                                                                  Natuurlijk was Beau liever meegegaan...
 

 
22 april 2009
Heerlijk dit weer.
Van mij mag het wel een hele tijd zo blijven.
Lekker geen jas aan en in plaats van een lange broek een kortere broek.
Nee, geen korte broek voor mij, maar een knie- of kuitbroek.
Het wordt tijd dat ik mijn zomergarderobe weer eens ga bekijken.
Ik heb nog genoeg in de kast, maar het is altijd wel leuk om even te zien wat er in de kast ligt.
Bepaalde shirts heb ik al jaren en volgens mij kunnen ze ook nog jaren mee.
Ook kan mijn zomerjas weer te voorschijn komen en de winterjas kan de kast weer in.
Maar momenteel heb ik helemaal geen jas aan als ik buiten ben.
De deuren staan weer open en dan heb ik het gevoel dat ik in de kamer toch lekker de buitenlucht op kan snuiven.
Beau vindt het buitenleven ook heerlijk en geniet van het in en uit kunnen lopen, nu de deuren constant open staan.
 
Gisteren ben ik er in mijn eentje even op uit geweest.
Toen bleek maar weer dat mijn roller af en toe behoorlijk eigenwijs is en soms een eigen zelfstandig leven wil gaan leiden.
Af en toe probeert mijn roller om onder mijn begeleiding uit te komen en wil hij zelfstandig zijn weg vervolgen..
Dan moet ik hem echt met strakke hand leiden en laten zien wie de baas is. ;-))
Hier in Hoogeveen lopen de wegen en fietspaden namelijk met zo'n geweldige kromming overdwars, dat ook mijn roller constant naar links of rechts wil.
Mijn roller is namelijk heel gevoelig voor niet rechtliggende wegen en kan dan behoorlijk dwarsliggen.
Helt de weg bijvoorbeeld iets naar rechts, dan wil mijn roller ook naar rechts en moet ik aardig aan de joystick trekken (bijna aan de joystick hangen, zie je het voor je? ;-)) ) om hem toch rechtdoor te laten rijden.
Jaja, ik heb een behoorlijk eigenwijze rolstoel.
Eigenlijk is dit natuurlijk heel vervelend, want blijkbaar kan men hier geen normaal rechtliggende wegen aanleggen.
Zelfs wegen die pas weer vernieuwd zijn lopen helemaal krom en scheef alle kanten op. 
Soms is het best wel eng als ik op de straat rij en er wil een auto passeren.
Want dan moet ik echt oppassen dat mijn roller niet opeens uit gaat wijken richting auto.
Behalve de krommingen overdwars heb je natuurlijk ook alle kuilen en gaten nog en mijn roller is dan ook constant aan het afremmen hierdoor.
Tja, en aan dat afremmen kan ik helemaal niets doen...
Lekker even voluit scheuren en sturen met een vinger is er dus niet bij.
Het rijden in de roller is af en toe een behoorlijke krachtstraining. ;-))
Maar goed op deze manier doe ik ook nog iets aan sport en het is heerlijk er even uit te zijn...
 
                                                                                        
                                                                                         Momenteel is het heerlijk weer om rond te scheuren. 
 

 
21 april 2009.
Sinds zaterdag heb ik heel veel pijn aan mijn gewrichten.
En dit komt echt niet doordat ik naar de familiedag ben geweest.
Want daar heb ik niets bijzonders gedaan en gewoon in de rolstoel gelegen.
Maar zondag kon ik mijn ene voet niet aanzetten bij het trippelen op de trippelstoel.
Zowel mijn enkel als gewrichtjes in de voet lieten dit niet toe.
Ook de andere voet deed pijn, maar die kon ik toch nog wel gebruiken om me voort te bewegen.
Dan is het eigenlijk wel makkelijk dat ik toch niet kan lopen en daarvoor mijn hulpmiddelen heb, want lopen zou helemaal niet gaan.
Tja, elk nadeel heb zijn voordeel...
Natuurlijk deze gewrichten zijn al een tijdje ontstoken.
Maar waarom er nu opeens een opvlamming is met echt invaliderende pijn?
Ik ben dus maar weer een paar dagen morfine gaan gebruiken en dat helpt gelukkig wel tegen de pijn.
Ik kan nu weer normaal trippelen op de trippelstoel, maar of dat verstandig is?
Verder hoestte ik gisteren opeens weer een behoorlijke hoeveelheid bloed op.
Toch wel weer even schrikken, want het is helemaal over geweest.
Het gaat dus weer heel lekker hier, maar niet heus... en ik snap er niets van. ;-((
Ik ben er zowel zondag als gisteren nog wel eventjes uit geweest.
En ook vanmiddag ga ik er echt wel even op uit.
Met dit weer kan ik niet binnen blijven.
Dan krijg ik last van de zonnekriebels.
En ach, ik kan er rustig bij liggen. ;-))
Maar verder heb ik heel veel geslapen, dus ik ben echt wel aan het uitzieken, al knapt het dan nog niet veel op.
Vanmorgen heb ik ook tot kwart voor twaalf geslapen.
Eigenlijk vind ik dat zonde van mijn tijd.
Maar ja, ik heb momenteel blijkbaar veel slaap nodig...
Veel heb ik dan ook niet beleefd de afgelopen paar dagen.
Alhoewel ik heb wel een paar leuke dromen gehad, die van mij wel werkelijkheid mogen worden, 
Maar daar ga ik me niet verder over uitweiden. ;-))
Ik ben trouwens heel benieuwd naar de foto's van de familiedag.
Als iemand ze al ontvangen heeft, zou die ze dan even door willen sturen?
Alvast bedankt.
 
We hebben de afgelopen dagen wel weer gemerkt wat voor bijzonder hondje Beau is.
Hij wil steeds de ontstoken gewrichten van mij likken.
Niet de gewrichten die niet ontstoken zijn of de arm enz., maar juist die ene ontstoken pols of enkel.
Dit vinden we toch wel heel apart, moet ik zeggen.
Het zou fijn zijn als hij dan ook nog genezingswerkende krachten zou hebben, maar die heb ik helaas nog niet ontdekt.
Dus ik heb liever dat hij van mijn gewrichten afblijft. ;-))
 
                                                                                             
                                          Waar Beau is? Geen idee... Volgens mij is Beau aan het oefenen om mee te kunnen in de koffer naar België.
 
Rick is druk bezig met de voorbereidingen van zijn Antwerpen avontuur.
Inmiddels hebben we al vijf verschillende prijzen, van vijf verschillende telefonisten, gehoord voor een weekendretour Antwerpen-Hoogeveen.
Dat is toch wel heel apart, of niet dan?
We zien wel wat hij echt moet betalen als hij een kaartje gaat kopen.
Daarnaast hebben we vier verschillende versies over de ziektekostenverzekering gehoord.
Goh, de mensen die het zouden moeten weten, weten het dus blijkbaar ook niet.
Hoe moet Rick er dan achter komen?
Wat de ziektekostenverzekering betreft gaan we nu af op wat zijn werkgever in België daarover vermeld heeft.
Dat lijkt ons betrouwbaarder dan de verschillende telefonische versies van de verzekeringen.
Tenslotte werken er bij zijn Belgische werkgever meer Hollanders, dus we nemen aan dat zij weten waarover ze praten.
Misschien hadden we alleen aan hen moeten vragen over het hoe en wat en niet eerst aan de verzekering.
Ja ja, er komt nog wel wat bij kijken als je voor een tijdje door de week in België bent en in het weekend naar huis gaat in Nederland...
 


20 april 2009

                                                                      

 

 
19 april 2009
Het was gisteren heel gezellig op de familiedag.
De familie wordt behoorlijk groot.
Het is heel leuk om te zien dat de jeugd ook allemaal aanwezig is.
Vroeger toen ze kind waren gingen ze met zijn allen voetballen en op de aanwezige speeldingen.
Tegenwoordig gaan ze samen een eind lopen of volleyballen.
Dit jaar was voor het eerst dat wij helemaal geen videocamera of fototoestel bij ons hadden.
Maar gelukkig waren er mensen die wel hun camera bij zich hadden, dus we krijgen nog wel foto's te zien.
Vandaag hou ik een zeer rustig dagje.
Misschien ga ik toch nog wel even naar buiten, want het is zo mooi weer en dan kan ik het toch niet laten. ;-))
 
 
                                                                                                 
 
Vandaag een foto genomen op de familiedag van vorig jaar.
Deze was op dezelfde locatie.
Alleen gisteren hoefden we geen jas aan, want gisteren was het echt te warm voor een jas. 
 

 
18 april 2008
Rick is gisteren geslaagd en heeft een coole zomerjas gekocht.
Ik ben gisteren na een ontbijtje weer het waterbed ingedoken en heb geslapen tot een uur of half twee
Eigenlijk is het me allemaal momenteel iets teveel.
Maar ja, volgende week zondag gaat Rick naar België, dus ik vind het wel heel leuk nog even wat dingen samen te doen.
 
Gisteravond hebben we weer naar de X-factor gekeken.
Ik moet zeggen dat ik het een steeds meer tenenkrommend programma ga vinden.
De kandidaten blijven goed.
Natuurlijk vind ik de ene (veel) beter dan de ander.
Maar het begint een beetje op het eurovisiesongfestival te lijken.
De juryleden zijn een behoorlijk politiek spel aan het spelen en daar kan ik dus niet zo goed tegen.
Ze moeten de mensen gewoon beoordelen op hun prestatie en dat doen ze niet.
Als het volgende week weer zo gaat dan denk ik dat ik afhaak met kijken.
Tenslotte is tenenkrommen niet zo goed voor de teentjes van mij. ;-))
 
Vandaag hebben we familiedag.
Dit hebben we elk jaar op een zaterdag tussen de verjaardagen van mijn ouders in.
Natuurlijk ga ik daar heen.
Ik ga niet de hele tijd, want van twee uur 's middags tot acht uur 's avonds is me echt te lang.
Vanaf vandaag heb ik een week lang geen afspraken meer en dan ga ik eens goed uitzieken.
Want ik voel me nu net een trein die altijd maar door doet en mijn lichaam geeft nu duidelijk een grens aan.
Het is even genoeg geweest en ik moet nu lichamelijk echt even bijkomen en vooral uitzieken.
Maar nu ga ik toch eerst nog even genieten van de familiedag. ;-))
 
                                                                                        FIJN WEEKEND! 
 

 
17 april 2009
Nou, het was gisteren inderdaad een behoorlijk druk dagje en het was dus geen wonder dat ik gisteravond compleet afgedraaid was.
Wat de KNO-arts tijdens de operatie verwijderd heeft, blijkt een goedaardige poliep te zijn.
Maar deze is al weer aan het aangroeien, acht weken na de ingreep.
Dus de kans dat de kaakholtes weer afgesloten worden en dat er daar weer ontstekingen komen in de toekomst is erg groot.
Ook de bloedvaatjes liggen nog steeds op het slijmvlies, maar zien er momenteel wel rustig uit.
In feite ben ik dus niet zoveel opgeschoten met de operatie.
Grote kans dat er in de toekomst weer wat aan moet gebeuren.
Maar voorlopig laten we het zo en wachten we rustig af tot de poliep nog verder groeit en weer iets afsluit of totdat de bloedvaatjes weer behoorlijk beginnen te bloeden.
 
Verder komen de klachten (koorts en pijn) zoals het nu lijkt van de nieren cq urinewegen.
Daar zijn twee bacterien gevonden.
Door de verminderde weerstand door mijn medicijnen kunnen de bacterien welig groeien...
Hier kun je je dus goed beroerd door voelen.
Tja, vertel mij wat...
Pijn door een ontsteking in de nieren kan ook uitstralen.
In plaats van dat ik vanaf de borst uitstraling heb tussen de schouderbladen, rug en rechter buik heb ik waarschijnlijk van de nieren naar boven en voren uitstraling.
Tenslotte kon ik de pijnplaats al niet goed lokaliseren, omdat het op verschillende plaatsen tegelijk pijn doet.
Nu hadden ze voor de streptococ alleen bij de bovenste drie antibiotica's (waar de andere bacterie op reageert) gekeken of de streptococ er ook op reageert.
En tja, dat is niet zo handig, want laat ik nu tegen deze drie soorten net niet kunnen...
De huisarts heeft overlegd met de microbacterioloog en nu heb ik een antibiotica gekregen waar beide soorten bacterien op reageren.
Deze antibiotica wordt niet vaak voorgeschreven, maar misschien dat dit dan eens helpt.
Verder moet ik naar een allergologisch centrum om mij te laten testen tegen welke antibiotica ik wel kan en welke niet.
Want de spoeling wordt een beetje dun op dit gebied.
En de kans dat ik in de toekomst nog wel eens antibiotica nodig zal hebben is wel heel erg groot.
Ik zit niet echt te wachten om weer naar een specialist te gaan.
Maar voor de toekomst kan dit wel heel belangrijk zijn, dus veel keus is er niet.
Het probleem is dat ik dan waarschijnlijk naar het UMCG in Groningen moet, want er zijn maar een paar academische ziekenhuizen die zo'n afdeling hebben.
Misschien dat er af en toe een specialist van deze afdeling spreekuur houdt in Zwolle, maar dat is niet zeker.
Tjonge, dit was weer een heel medisch verhaal, maar het was gisteren dan ook echt weer zo'n medisch dagje, waar je er beslist niet teveel van moet hebben...
 
Vanmiddag wil Rick graag naar Assen, want hij is gisteren in Hoogeveen niet geslaagd voor een zomerjas.
Hij had er eentje gevonden die echt heel leuk was, alleen bij twee van die jassen die hij aanpaste waren de ritsen al stuk.
Tja, dat is geen goed teken...
Ik moet nog even kijken of ik mee ga, of dat de heren zonder mij gaan.
 
                                                                                       
                                                  Mag ik dan wel mee, want ik heb genoeg geslapen tijdens al die medische bezoekjes van jullie...
 

 
16 april 2009
Gisteren lazen we dat ons senseo apparaat behoort tot de apparaten die door Philips terug geroepen wordt.
Wij mogen hem opsturen want er kan een fout in zitten, waardoor hij kan ontploffen.
Maar we zijn hem dan wel ongeveer zestien dagen kwijt...
Daar zou toch echt wel iets tegenover mogen staan.
Want wij dachten toendertijd een goed apparaat te hebben gekocht.
Ze doen net alsof ze een ontzettende service verlenen door de apparaten terug te roepen, maar ondertussen is dit natuurlijk niet zo.
Want ze kunnen behoorlijk wat schadeclaims te verwerken krijgen als het mis gaat met zo'n apparaat.
De klant zit dus met het ongemak en zoals ik al schreef daar mag dus echt wel iets tegenover staan...
 
We hebben gistermiddag weer een heel eind gefietst en volgens mij kleur ik dan ongemerkt nog wel bij in het zonnetje.
Vanmorgen moet ik voor controle naar de KNO-arts.
Vanmiddag wil Rick even de stad in.
Er moeten nog wat dingen voor zijn België periode aangeschaft worden.
Volgende week zondag vertrekt hij al.
 
                                                                                          
                                                                Deze jongeman is zich zo langzamerhand aan het voorbereiden op zijn groot avontuur...
 
Gisteren waren de uitslagen van de kweken nog niet bekend.
Toen ik vanmorgen belde om dan maar een afspraak bij de huisarts te maken, bleek dat de huisarts de rest van deze week er niet is.
Nu kan ik vanmiddag bij de waarneemster terecht en inmiddels schijnt er een streptococ ergens gesignaleerd te zijn.
Dus de kweekuitslag is nu wel binnen.
Al met al heb ik een druk dagje vandaag.
Iedereen een fijne dag toegewenst!
 

 
15 april 2009
Toen ik gistermorgen wakker werd en naast me keek dacht ik: jeetje, wat is Jan veranderd...
Toen ik nog eens goed keek, zag ik dat in plaats van mijn man een hondje naast me lag met zijn kop op het kussen van Jan en onder het dekbed.
Wel heel schattig... en hij was dan ook diep in slaap.
Beau kruipt wel vaker bij me op het waterbed, maar met zijn kop op het kussen had hij nog nooit gedaan.
Volgens mij wilde hij eens uitproberen hoe dat ligt met zo'n hoofdkussen. ;-))
 
                                                                             
                                                        De hond gaat op zijn baas lijken?                                             Er is toch echt wel verschil te zien... ;-))
 
Gistermiddag hebben we een heel eind gefietst.
Zonder jas en geen dekje over en het was heerlijk.
Helaas hebben we nog steeds geen manier gevonden om Beau mee te nemen op de fiets, dus die moest alleen thuis blijven.
 
Verder was het een rustig dagje.
's Avonds heb ik nog even lekker via de telefoon gekletst met de mensen in Leeuwarden.
Het gaat momenteel vrij goed met Steph.
Zolang ze maar dagelijks activia en vifit neemt om de darmflora goed te houden en een beetje oplet met wat ze eet.
Heel af en toe gaat het nog een keertje mis en dan zijn haar darmen van streek.
Maar over het algemeen gaat het aardig goed en ze kan weer sporten, wat toch ook wel heel erg lekker is.
Vanmorgen heeft ze nog een keer contact met de internist en dat zal wat Steph betreft momenteel het laatste contact wel zijn.
 
Ik moest vanmiddag naar de tandarts, maar ik heb de afspraak twee weken opgeschoven.
Want zo goed voel ik me momenteel nu ook weer niet.
Vanmiddag zal ik maar eens bellen of ze de uitslagen van de kweken al hebben.
 

 
14 april 2009
Gistermorgen begon ik al met achtendertigtwee.
Ik kon ook niet echt zeggen dat ik me erg fit voelde.
's Middags zijn Jan, Rick, mijn schoonmoeder en Beau de hort op geweest.
En ik ben het waterbed ingedoken.
Ik moest er niet aan denken om op dat moment in en uit de bus te gaan enz. enz.
Het geeft in ieder geval wel aan dat het echt niet lekker gaat, want anders was ik wel mee gegaan met de familie.
Ik heb de hele middag als een blok geslapen.
Goh, zou ik dan toch nog eens een keer verstandig worden?
Alhoewel gisteravond ben ik wel meegeweest naar het paasvuur.
De koorts was, waarschijnlijk door de meerdere paracetamols die ik geslikt heb, niet verder gestegen (maar ook niet gezakt).
In mijn verbeelding zijn de paasvuren van de laatste jaren niet zo hoog en groot, dan toen ik kind was.
Natuurlijk denk je dan dat als je kind bent alles veel groter lijkt.
Maar volgens Jan en mij waren de paasvuren vroeger gewoon veel groter en hoger...
 
Dit paasweekend werd ook de wielerronde van Drenthe gereden.
Voor veel mensen een jaarlijks zeer hinderlijk en voor overlast zorgend evenement, waar de gemeente Hoogeveen ook nog eens veel geld inpompt.
Ik zag wat beelden op de regionale tv en dacht even kijken of er nu inderdaad zoveel mensen uitlopen om te gaan kijken naar de wielrenners.
Nee dus, er waren maar heel weinig toeschouwers te zien aan de kant van de weg.
Dit evenement kost dus veel teveel, het geeft veel overlast en veel mensen vinden het heel hinderlijk, dus het is ook niet echt een promotie voor Hoogeveen.
Met het geld, wat ze hier aan betaald hebben, kunnen ze beter in het vervolg zinvollere dingen gaan doen.
En ik ben niet de enige die er zo over denkt!
 
Deze week moet ik donderdag voor controle naar de KNO-arts.
En zaterdag hebben we familiedag.
Daar tussendoor zal ik nog wel contact hebben met de huisarts over de kweken en de klachten.
Ik wil graag dat er wat gaat gebeuren, want dit Paasweekend heb ik toch gemerkt dat het helemaal niet lekker gaat.
Verder moeten we hopen dat de internist mij deze week niet gaat bellen, want dan is er iets niet goed in het bloed.
Ach, we zien het allemaal wel hoe het deze week gaat lopen.
Zo hectisch als vorige week zal hij toch wel niet worden (hoop ik)...
 
                                                                                        
 
Even een foto uit het archief, maar deze foto zou gisteren gemaakt kunnen zijn.
Beau vindt het ook altijd gezellig als oma komt, dan kan hij even bijkletsen met oma.
 

 
13 april 2009
Alweer maandag, tweede Paasdag.
Vandaag komt mijn schoonmoeder gezellig bij ons.
Tijdens de Paasdagen ontbijten wij (al zolang Jan en ik getrouwd zijn) altijd uitgebreid met lekkere broodjes, een glaasje jus en een eitje.
Alleen moet dit voor mij de laatste jaren ietsje later op de dag, want 's morgens vroeg word ik hier misselijk op.
's Morgens vroeg heb ik blijkbaar al teveel medicijnen te slikken als ontbijt...
Rick noemt dit ook wel mijn astronautenvoedsel. ;-))
Ik krijg momenteel nog al veel waarschuwingen niet te veel eieren te eten met Pasen...
Nou, dat doen we toch al niet.
Gisteren hebben we één eitje bij het ontbijt gehad.
En chocolade eitjes daar ben ik niet zo heel erg gek op, dus die kan ik rustig door anderen op laten eten. ;-))
Gistermiddag hebben we heerlijk buiten gezeten bij mijn ouders.
We hebben eventjes gezellig bijgekletst met verschillende mensen.
Gisteravond hebben we gegourmet.
Alweer? Ach ja, waarom niet?
Nu zal het wel even duren voordat het gourmetstel weer te voorschijn gehaald zal worden.
 
Vanavond gaan we even kijken of er nog leuke paasvuren branden.
Deze paasvuren schijnen lang niet overal in het land bekend te zijn.
Toen wij in Friesland woonden hadden ze daar geen paasvuren.
Maar hier in de buurt zijn ze wel.
Tegenwoordig wordt er scherp opgelet dat er geen geverfd hout of spijkers enz. verbrand worden.
Vroeger werd gewoon van alles wat men graag kwijt wilden aan hout enz. op het paasvuur gegooid.
Nu maar hopen dat de vuren niet te ver van de straat in een weiland zijn.
Want ik kom er echt de bus niet voor uit.
Het paasvuur moet vanaf de straat goed te zien zijn.
En we moeten ook niet in de rook staan, want dan word ik dus een beetje heel erg benauwd...
Ja, ik weet het: ik stel niet veel eisen. ;-))
 
                                                                                                  
                                                   Een paasvuur, gezellig met zijn allen er omheen. Tegenwoordig bekijk ik het liever van uit de bus.
 

 
12 april 2009
Vandaag is mijn moeder jarig.
 
                                                                                                    
                                                                                   Van harte gefeliciteerd en een hele fijne dag toegewenst!
 
Als het droog blijft dan wil ik eigenlijk ook nog even op bezoek vandaag.
Maar als het regent dan gaat dit bezoek zo wie zo niet door.
Dan zullen Rick en Jan de honneurs waar moeten nemen.
Dit zou ik trouwens wel heel erg jammer vinden.
 
Maar ik wacht eerst maar even af hoe het gaat vandaag.
Gistermorgen begon ik namelijk ook met goede moed plannen te maken om een eind te gaan rijden in de roller.
Maar gistermiddag kreeg ik een behoorlijke lichamelijke dip.
Ik voelde me behoorlijk rot en dat was nog zachtjes uitgedrukt..
Toen heb ik toch maar weer eens een temp opgenomen en die was achtendertigdrie.
Er was mij gevraagd een paar dagen drie keer daags de temp op te nemen, maar eerlijk gezegd ben ik daar niet zo trouw in.
Ik ben gistermiddag maar niet naar buiten gegaan om even lekker rond te scheuren in de roller.
Het leek me verstandiger om eens een keer naar mijn lichaam te luisteren.
En die riep duidelijk dat ik lekker op bed moest blijven.
Maar ja, dat vind ik dan ook weer zo jammer.
Dan is het heerlijk weer en dan moet je toch eigenlijk vieze mientjes gaan snuiven.
Dus hebben we een compromis gesloten en zijn we een eindje in de bus gaan rijden.
Maar eigenlijk was ik blij dat ik weer thuis mijn bed in kon duiken.
Waarschijnlijk was het gisteren zo'n moment waarover de huisarts het had, toen ze zei dat ik toch echt de huisarts moet bellen en niet te lang moet wachten als ik me niet goed voel.
Maar kom op zeg..., ik ga toch echt niet in een Paasweekend aan de bel trekken.
Daarvoor heb ik al te lang klachten, dus dan kan ik nu ook nog wel even op de uitslag van de kweken wachten.
Vanmorgen gaat het dus wel weer en ik blijf graag in die waan, dus de koorts neem ik voorlopig nog even niet op. ;-))
 

 
11 april 2009.
Vandaag zijn mijn broer en mijn schoonzusje jarig.
Allebei van harte gefeliciteerd en een hele fijne dag toegewenst.
 
Gisteren was Rick vrij.
We zijn heerlijk een heel eind gaan fietsen.
Even lekker scheuren en buiten zijn.
Het was gewoon warm en het zonnetje scheen volop.
We moeten nog steeds een manier vinden om Beau mee te kunnen nemen op de fiets.
Op de roller is niet te doen, want dan zit hij niet stil en het kost mij te veel energie om dit steeds te corrigeren.
Maar ik zou het voor hem wel leuk vinden, als hij ook eens mee naar buiten kan als wij gaan fietsen.
 
Ik heb twee meters om de bloedsuikers mee te kunnen meten.
Twee?
Ja twee, omdat ik er dan één in de slaapkamer heb en voor het meenemen en één ligt standaard naast mijn bed in de kamer.
Nu lieten ze mij gisteren allebei tegelijk in de steek.
En ondanks nieuwe batterijen gaven ze rare dingen aan.
Tovenarij?
Want dat is natuurlijk wel heel toevallig.
Of zijn ze zo afgesteld dat ze na een tijd het begeven?
Alhoewel ze hebben niet echt schuld, want ze worden al weer een paar jaar zeer intensief gebruikt.
Gelukkig was het niet tijdens het weekend, want dan had ik een probleem.
Nu heb ik de apotheek gebeld en deze heeft ze nagekeken.
De één bleek helemaal uit de running te zijn en niet meer aan de praat te krijgen.
De andere kan nog wel heel even zijn werk doen.
Maar binnenkort krijg ik twee nieuwe bloedsuikermeters, de nieuwsten die de apotheek nu nog niet binnen had gekregen.
 
                                                                                                    
                                                Deze heb ik nu al een paar jaar.                      Deze krijg ik in mei, zonder losse strips en de pen er aan vast te klikken.
 
Een leuk nieuw speeltje dus.
Ach, als je er toch één dagelijks moet gebruiken dan mag het ook wel van alle gemakken voorzien zijn, toch?
 

 
10 april 2009
Ik ben vandaag zo vrolijk, zo vrolijk, zo vrolijk...
Sinds gistermiddag zit ik al met dit liedje in mijn hoofd.
 
De internist was eergisteren thuis benaderd over mij door de huisarts en had daar natuurlijk geen gegevens bij de hand.
Door het verhaal wat de radioloog aan de huisarts verteld had en hetgeen wat ik daarna zelf aan de huisarts verteld had over het deja-vu wat ik had, zijn de internist en de radioloog gistermorgen samen het archief ingedoken.
Hieruit bleek dat de afbeeldingen wel heel veel op elkaar leken...
Nu is er gisteren bloed geprikt om een tumor helemaal uit te sluiten en verder om te kijken of er een ontsteking in de lever zit.
Volgende week krijg ik daar de uitslagen van, want het duurt een paar dagen voor deze bekend zijn.
Even afwachten dus hoe het verder gaat, maar de kans dat het een tumor is, is al een stuk kleiner geworden.
En daar word ik dus behoorlijk vrolijk van. ;-))
Is er niets aantoonbaar in de leverwaarden in het bloed dan zal er verder gekeken moeten worden waar mijn koorts en klachten vandaan komen.
Vandaag moet ik ook nog even een paar dingen op kweek laten zetten.
Ik ben er dus zo wie zo nog niet qua onderzoeken enz..
Maar we zijn al wel een heel eind gerustgesteld.
We gaan er tenslotte van uit dat een ontsteking te behandelen is.
Maar al met al hebben we weer een paar spannende dagen beleefd...
Het was echt weer zo'n "Wessels-klucht" week.
Als ik zelf niet over de beelden van jaren geleden begonnen was, dan had ik dus inderdaad de hele molen weer in gemoeten van ct-scan tot leverpunctie.
Nu zal dit alleen nog gedaan worden als het bloed toch niet goed blijkt te zijn.
Dus duim allemaal maar even dat het bloed wel goed mag zijn.
Ik moet zeggen, dat hoe de huisartsen en de internist er mee om zijn gegaan en dit aangepakt hebben, dat ik dit klasse vind!
Wij gaan in ieder geval, dankzij hun snelle aanpak, aardig gerustgesteld de Paasdagen in.
 
Ik ben vandaag zo vrolijk, zo vrolijk, zo vrolijk...
 
                                                                                                  
 
Uh vrouwtje... je zet me toch niet voor gek, hè?
Nee hoor ik meen het echt, ik wens iedereen een:
 
                                                                        FIJN  PAASWEEKEND!  
 

 
9 april 2009.
Gisteren was het gezellig.
We zijn er ook nog even uit geweest.
Wel met de bus, omdat het regende.
 
Tussen de middag werd ik gebeld door de waarnemend huisarts dat hij kontakt had gehad met de internist.
De internist zou contact met mij opnemen om een afspraak te maken met hem of anders met een collega van hem.
Want deze afspraak moet nog voor de Pasen plaats vinden.
De huisarts vroeg of ik erg geschrokken was dinsdagavond.
Nou nee, ik heb meer zoiets van "eerst zien en dan geloven".
Ze denken dus dat het of een ontsteking in de lever is of dat er een tumor zit.
Dat is op een echo vaak niet helemaal goed te zien.
Nu denk ik zelf dan aan het eerste, omdat de pijn en de koorts wisselend aanwezig zijn.
Bovendien is van het reumamedicijn, dat ik gebruik, bekend dat het een ontsteking in bijvoorbeeld de lever kan geven.
Vijf minuten na het telefoontje van de huisarts kreeg ik een telefoontje van de assistente van de internist.
De internist had haar vanaf huis gebeld dat ze mij moest bellen of ik vanmiddag bij hem op de poli kon komen.
Vanmiddag wordt er afgesproken wat voor onderzoeken ik allemaal moet krijgen op korter termijn.
Er wordt dus spoed achter gezet.
Tja, wat het ook is, het moet zo snel mogelijk behandeld worden.
Als het een ontsteking is dan moet ik voorlopig stoppen met het reumamedicijn.
Hoe het dan zal gaan met de gewrichten daar wil ik even niet aan denken.
Voorlopig kunnen we niets anders doen dan afwachten.
 
Vanmorgen werd ik twee keer wakker gebeld door twee tevreden klanten.
Dat is mooi en op zich natuurlijk wel lekker wakker worden.
Al word ik liever uit mijzelf wakker. ;-))
Het is momenteel droog en af en toe laat de zon zich zien.
Misschien moet ik nog maar even een rondje in de roller gaan scheuren.
Al staat er niet echt wind, dus uitwaaien zal er niet echt bij zijn. ;-))
 

                                                                                            

 

 
8 april 2009
Yes! Het is gelukt!
Wat is gelukt?
Ik ben gisteren zelf met de roller thuisgekomen en in huis gegaan.
Dat klinkt als iets wat gemakkelijk moet kunnen.
Iedereen loopt toch gewoon in en uit huis?
Bovendien mensen in een rolstoel hebben meestal automatische deuropeners, dus zo'n probleem kan dat niet geven.
Nou, dat laatste hebben wij nog niet, want dat vond de gemeente toen nog niet nodig.
Bovendien zit ik met mijn benen omhoog en dat moet opgebouwd of afgebroken worden bij het in en uit de rolstoel gaan.
Ik kan jullie vertellen dat het voor mij dus een klereklus is om zelf in huis te komen.
Allereerst moet ik het dekje, de kussens en het rekje met de stang van mijn beensteunen halen.
En dit alles voordat ik de benen naar beneden kan doen.
Al deze attributen leg ik dan buiten op een stoel naast de achterdeur.
Daarna kan ik dan de beensteunen electrisch omlaag doen.
In deze zitstand kan ik bij de achterdeur komen.
Maar dan moet het tuinhek al wel open staan, want anders kom ik niet eens onze tuin in.
Voordat ik de achterdeur open doe, doe ik eerst met veel moeite al heen en weer rijdend het tuinhek dicht.
Zodat ik Beau met een gerust hart achter het huis kan laten.
Na nog wat heen en weer rijden kan ik de achterdeur open krijgen en dan kan ik naar binnen.
Ik parkeer mijn roller in de slaapkamer op de plaats waar hij altijd staat en ga over op de trippelstoel.
Op de trippelstoel ga ik dan naar de achterdeur.
Ik kan dan net bij de spullen op de stoel en deze haal ik in huis.
Daarna kan ik met mijn grijphandje de achterdeur weer dicht doen.
Zelf in de roller het huis uitgaan dat wil niet lukken.
Want het opbouwen van mijn rolstoel en zelf het dekje enz. over doen, dat wil helaas niet.
Met heel veel moeite kan ik dus wel zelf in huis komen.
Maar daarna ben ik kapot en moet ik echt even een tijdje bijkomen...
 
                                                                                       
                                                                     Het heeft nog al wat voeten in de aarde voordat ik in of uit de rolstoel ben...
 
Gisteravond ging de deurbel.
Jan deed open en er stond iemand voor de deur die zich voorstelde als .....  .....  huisarts.
Nou, zei Jan daarop, ik denk dat u verkeerd bent, want wij hebben geen huisarts besteld.
Nee dat klopt, maar onze eigen huisarts blijkt deze week op vakantie te zijn en zij is gistermiddag gebeld door de radioloog.
Er zijn geen galstenen gevonden, maar er zit een afwijking in de lever waarvoor er op korter termijn nader onderzoek moet komen.
Ik reageerde nogal vrij nuchter dat ik het idee had een deja-vu te hebben.
Een jaar of zeven geleden dachten ze ook dat ik een tumor in de lever had, maar dit bleek gelukkig niet zo te zijn.
Ik vroeg of ze de afwijking wel met een echo van zeven jaar geleden vergeleken hadden.
Dit wist ze niet, maar het zou natuurlijk om dezelfde afwijking kunnen gaan.
Maar het kan ook veroorzaakt worden door de reumamedicijnen die ik nu spuit.
De radioloog (een andere dan zeven jaar geleden) vond het in ieder geval wel zo ernstig dat er op korter termijn nader onderzoek gedaan moet worden.
Nu mag de internist het allemaal uit gaan zoeken.
Vandaag neemt ze contact op met mijn internist en dan moet ik de medische molen weer in.
Hoogstwaarschijnlijk krijg ik vandaag dus een telefoontje over hoe nu verder.
Mocht blijken dat dit dezelfde afwijking is als zeven jaar geleden dan moet er toch ook verder gezocht worden waar de koorts en pijnklachten vandaan komen.
Dit mag de internist dan ook gaan doen.
Want daar moet nu toch ook maar eens een verklaring voor komen, zodat dit goed behandeld kan worden en voorgoed verdwijnt.
Zij kon gisteren zien dat ik weer koorts had.
En nee..., ik heb geen temp opgenomen. ;-))
Nu hoop ik natuurlijk dat dit allemaal om dezelfde afwijking gaat als zeven jaar geleden.
We wachten het allemaal maar even af.
 
Vandaag komen mijn moeder en zus, dat is altijd gezellig.
Verder neem ik even een morfinedagje.
Want mijn gewrichten kunnen wel even een pijnonderbreking gebruiken.
Bovendien was het gisteren best wel een straf dagje voor meer dingen dan alleen mijn gewrichten.
Want behalve zelf in huis te zijn gegaan, heb ik dus ook gehobbeld over de Hoogeveense wegen met de vele kuilen en gaten.
Hoe ze het voor elkaar krijgen hier in Hoogeveen weet ik niet, maar zelf in de pas nieuw aangelegde wegen en fietspaden zitten kuilen en gaten.
Ze hebben ook weer een drempeltableau gemaakt waarbij je bijna de rolstoel uithobbelt, hoe zachtjes je er ook over heen gaat.
Die ligt er dus niet goed in en is rugpijnlijk aanwezig.
Ik gedraag me vandaag dus even als een junkie.
Zo poeh hé, wat een lang verhaal vandaag!
Iedereen een fijne dag toegewenst!
 

 
7 april 2009
Hoe gaat het nu?
Ik weet het niet.
Af en toe ben ik heel misselijk.
Een griepje?
Verder heb ik soms een temp boven de achtendertig en af en toe pijn op de borst.
Maar toch heb ik het idee dat het wel wat beter gaat..
De pijn op de borst met uitstraling komt door een ontsteking, dat is inmiddels wel duidelijk.
Vanmorgen moet ik een echo laten maken van de bovenbuik om te zien of ik galstenen heb.
Nu maar even duimen dat er geen galstenen zitten.
Want zijn er galstenen dan zal de ontsteking met de klachten, ondanks de antibiotica, steeds weer terugkomen.
Wat dan weer zal in houden dat er dan iets gedaan moeten worden aan die stenen en ik zit echt niet op weer een operatie te wachten.
 
Onderstaande foto's laten een ondeugende Beau zien die betrapt wordt.
Heel sneaky pakt hij een tissue van mijn tafeltje, want Beau is gek op papiertjes.
Hij wil er snel mee weglopen.
Alleen Steph heeft hem door en is heel snel met haar reactie en pakt hem de tissue af.
Je ziet Beau denken: "nou ja zeg, nu je hem afgepakt hebt, kan ik hem niet meer ruilen tegen een koekje...
Hoe krijg ik nu mijn koekje?". ;-))
 
  
 

 
6 april 2009
Gisteren hebben we heerlijk gefietst.
Ik hou van dit weer.
Van mij mag het tot december wel zo blijven.
Al hoewel... de herfst met een lekker windje (en zonder regen) in het najaar vind ik ook wel weer wat hebben.
Alles op zijn tijd.
Maar nu is het echt tijd voor het mooie weer.
Daar word ik altijd zo vrolijk van. ;-))
 
Gisteravond hebben we gegourmed.
Dat is ook altijd heel gezellig.
Daarna hebben Steph en Rick eerst een potje schaak gespeeld en daarna hebben ze samen met Jeroen nog een ander spel gedaan.
Daarbij hebben we ontzettend veel gelachen.
 
  
                                                        Een overzicht van het gourmetten                                                           en een foto van de schakers, die ook heel veel lol hadden.
 
Vanmorgen zijn Jeroen en Steph weer vertrokken.
Ik heb voor vandaag nog niet echt iets gepland.
We zien wel wat de dag ons brengt.
 

 
5 april 2009
Gisteren was het een stuk kouder buiten.
Wij hebben een eindje in de bus gereden en wat boodschappen gedaan.
Bij het winkelcentrum stonden vier agenten bij de invalidenplaatsen om mensen zonder invalidenkaart aan te spreken.
Een hele goede zaak, alleen...
Die mensen kregen alleen een waarschuwing.
Ik vind dat als jij bewust fout gaat staan en daardoor mensen die zo'n plaats nodig hebben daar dus niet kunnen staan, dat daar dan echt wel een boete tegenover mag staan.
De politie geeft tenslotte wel boetes voor dingen die veel minder overlast geven...
 
Wat we vandaag gaan doen dat weten we nog niet, maar vanavond gaan we gourmetten.
Ik heb er zin in.
 
                                                                                      
                                                                   Deze figuren schijnen dit weekend ook hier in de buurt gesignaleerd te zijn...
 

 
4 april 2009
Gisteren was het toch nog wel een druk dagje.
Eerst moest Jan even ergens heen en zijn wij mee geweest.
Beau heeft daar met een vriendinnetje gespeeld.
Die twee hondjes kunnen echt heel leuk met elkaar spelen.
En ideaal dat ze daar helemaal om het huis heen kunnen rennen en verder geen kant op kunnen, omdat de tuin helemaal omheind is.
 
                                                                         
                                   Deze twee kunnen heel leuk met elkaar spelen.                                          Beau op de terugreis, helemaal uitgeblust!
 
Daarna zijn Jan en ik op de fiets de spullen van gisteren op gaan halen bij mijn ouders.
Het was zulk lekker weer, dus we moesten toch echt even viezemientjes opsnuiven.
Dat was lang geleden dat ik daar in de roller heen geweest ben.
Eigenlijk is het helemaal lang geleden dat ik een rondje in de roller gereden heb.
Als het weer nu eens zo blijft zoals het gisteren was, dan gaat dit allemaal weer veel vaker gebeuren.
We hebben bij mijn ouders even lekker buiten gezeten.
Het was trouwens heerlijk om ook weer eens in de buitenlucht te kunnen scheuren.
 
Dit weekend komen Steph en Jeroen naar hier.
De laatste weekenden moeten ze steeds voor het één of ander hier in de buurt zijn en dan vinden we het heel gezellig dat ze het weekend hier door komen brengen.
Het is de bedoeling dat we vandaag of morgen gaan gourmetten.
Dit is in plaats van in het paasweekend gourmetten, want met Pasen zijn ze hier niet.
Allemaal een fijne dag toegewenst.
 

 
3 april 2009
Om kwart over tien gistermorgen zijn we uit huis gegaan.
Jan is eerst naar de buren geweest om te vragen of ze hun auto even zouden willen verplaatsen.
Want die stond voor een deel in ons invalidenvak en voor de op- en afrit.
Zo kon de roller niet van de stoep af en moeilijk in de bus.
Eergisteren hadden andere buren hun auto ook al daar geparkeerd.
Wat is dat toch voor ongein?
Als ze al mijn aandoeningen van mij overnemen dan sta ik graag per direkt mijn invalidenvak met oprit aan deze mensen af...
Maar anders moeten ze maar ergens anders een parkeerplaats zoeken!
De buurman was er niet en de buurvrouw kan niet in een auto rijden.
Jan mocht de sleutels wel.
Nou nee, dat dachten we dus niet.
Jan gaat niet in hun auto rijden.
Dus moest er wat gehannest worden en een eind omgescheurd worden met de roller voor die in de bus kon.
Voor de overtreding van de auto deels in een invalidenvak parkeren en voor een op- en afrit staat een boete van totaal tweehonderdentieneuro!
Je zou er bijna toekomen om de politiepot maar eens te laten spekken...
Want het gebeurd te vaak de laatste tijd en geeft ons veel hinder en gedoe.
 
Tijdens de begrafenis heeft de bus bij mijn ouders voor het huis gestaan.
Ik heb relaxed gelegen en even een tijdje gezellig met mijn vader gepraat.
Maar ook hij moest naar een begrafenis en toen ben ik wat tijdschriften gaan lezen.
Voor ik het door had kwam Jan er al weer aangelopen.
Hij heeft de apparatuur even bij mijn ouders achter de deur gezet.
Het leek ons namelijk geen goed idee om die in de auto te laten liggen in Amsterdam.
In één uur en drie kwartier zijn wij naar Amsterdam gereden.
De reumatoloog constateerde een ontstoken pols, een ontstoken enkel en nogal wat behoorlijk ontstoken teen- en voetgewrichten.
Tja, dit wist ik natuurlijk al.
Qua medicijnen die ik nu gebruik, zit ik aan het maximum.
Daarom zou ik eigenlijk het ander middel erbij moeten gaan spuiten.
Maar daar krijg ik nog geen groen licht voor.
Eerst moeten alle "niet reuma gerelateerde" ontstekingen verdwenen zijn.
De antibiotica is weer op en de klachten komen weer terug.
Gistermorgen begon de pijn op de borst weer en de koorts komt ook al weer opzetten.
Het reageert dus allemaal wel op de antibiotica, maar niet voldoende.
Dinsdag moet ik een echo en daarna zien we wel weer verder.
Voorlopig gaan we verder met de twee spuiten die ik al heb en de prednison om de ontstekingen in de gewrichten wat tegen te gaan.
Het helpt niet voldoende, maar meer is er momenteel even niet, behalve pijnstillers dan.
Het wordt echt tijd dat ik dat andere erbij ga spuiten.
Al moet ik dan, als ik daarmee mag beginnen, naast de spuiten die ik nu al gebruik ook de prednison erbij blijven slikken, totdat we een goed resultaat hebben.
Tja, dat worden dan heel wat medicijnen bij elkaar zo langzamerhand en dat alleen nog maar voor de reuma...
Maar ja, de reuma is momenteel dan ook nog steeds heel erg actief aanwezig.
Om kwart over twee zijn we weer vertrokken uit Amsterdam en om kwart voor zes waren we pas thuis.
Dus over de terugreis hebben we precies twee keer zo lang gedaan dan over de heenreis.
Gelukkig was dit niet andersom.
 
                             FIJN WEEKEND! 
 

 
2 april 2009
Vandaag hebben we iets raars dat voortkomt uit mijn beperkingen en niet echt normaal genoemd kan worden.
Want als ik geen beperkingen zou hebben, dan zou het echt niet zo gaan zoals het nu gaat.
Jan moet vanmorgen eerst een uitvaartdienst opnemen en daarna moeten wij direkt door naar de reumatoloog in Amsterdam.
Wat is er dan zo raar?
Nou, ik ga alvast mee in de bus, als Jan de opnames heeft, want er is daarna geen tijd meer om nog naar ons huis te rijden en mij in de bus te laden.
Er is zelfs geen tijd om mij in en uit de bus te laden tijdens de opnames.
Want ik sta dan namelijk in de bus bij mijn ouders in de buurt en zou anders daar even buiten kunnen zitten.
Zonder beperkingen zou ik daar zelfs binnen kunnen zitten.
Als ik zelf zou kunnen lopen enz. dan was dit allemaal natuurlijk geen probleem, want dan stapte ik even in en uit de bus.
Maar om mij en de roller in de bus te laden kost toch al gauw een kwartiertje en die hebben we eigenlijk niet over tussen de opnames en naar Amsterdam rijden.
Het kan namelijk allemaal precies, maar dan moeten we niet veel files tegen komen onderweg.
Nu zijn we altijd op tijd aanwezig geweest in Amsterdam en om in twee uur en een kwartier naar Amsterdam te rijden moet toch echt te doen zijn.
Volgens de routeplanners moet je het in één uur en veertig minuten kunnen rijden, dus dan houden we een half uur over.
Maar we hebben er ook wel eens drie uur over gedaan...
Ik denk niet dat we terug gestuurd worden als we iets te laat zullen zijn.
Bovendien bellen we dan onderweg wel even.
Maar hoe dit alles vandaag gaat en dat ik een tijdje in de stilstaande bus door moet brengen, geeft toch wel aan dat ons leven niet echt normaal verloopt en we nogal eens moeten improviseren om dingen voor elkaar te krijgen.
Nu zouden we natuurlijk de afspraak in Amsterdam kunnen verzetten, maar dan zijn we zo een paar maand verder voor ik daar weer terecht kan.
En omdat het nog steeds niet echt goed gaat, lijkt ons dat geen strak plan.
Tja, en een begrafenis kunnen we ook niet verzetten, dus dan zoek je naar een oplossing.
Aangezien wij zeer vindingrijk zijn, hebben we die dus op deze manier gevonden. :-))
Met beperkingen kun je dus in rare ongewone situaties terecht komen, zo blijkt wel weer.
 
                                                                                       
                                                                           Vandaag brengen Beau en ik een lange tijd liggend in de bus door. 
 

 
1 april 2009
Vroeger moest ik op één april altijd op mijn hoede zijn.
Want vooral de kids vonden het natuurlijk heel leuk om mensen in het ooitje te nemen.
Gelukkig is dat nu wat afgezakt en hoef ik niet meer de hele dag op te letten of ik er niet tussen word genomen.
 
Als je haar maar goed zit, geldt vandaag niet voor mij.
Gisteren is diegene die mijn haar zou komen doen niet geweest.
Telefonisch was ze ook niet bereikbaar, dus de reden is mij onbekend.
Maar ik baal wel, want mijn haar zit echt nergens naar.
Dan moet vandaag kapper Jan maar aan de slag.
Even een kleurtje er in, dat staat in ieder geval weer fris en minder verlept.
Ja, die man van mij is echt van alle markten thuis. ;-))
 
Gistermiddag hebben we een eindje gereden met de bus
Tijdens het rijden kreeg ik zo maar spontaan keelpijn.
Nou lekker dan...
Ook heb ik "kiespijn" door de kaakholtes.
Want kauwen en eten doet geen pijn, maar standsverandering van mijn hoofd wel.
Dus dat zijn zeker de kaakholtes.
En het trekt allemaal lekker door naar de oren.
Vannacht had ik een vuurrode keel met witte punten.
Tjonge jonge, de antibiotica zou toch nog moeten werken?
Ik rol echt van het één in het ander.
Wie wil dit stokje van mij overnemen, want ik vind het wel genoeg geweest.
Als dat toch eens zou kunnen...
Alleen ben ik bang dat er dan niemand zich zal melden? ;-))
 
                                                                                       
                                                               Ik hoopte dat mijn haar er vandaag ongeveer weer zo uit zou zien, maar helaas...